Nóttin kemur og nístir inn í bein,
Nú í fjarska ég heyri hana gráta.
Elsku systir, sem alltaf varst svo hrein,
Ekkert vildi ég fyrir koma láta.
Löngum stundum þar léku saman börn,
Lítil systkin sem Óðinn hafði skapað.
Brást ég illa og Brynhildi hef tapað.
Loki!
Þetta er hans vilji.
Loki!
Veit þó...